Lot sokoła

Tytuł: Lot sokoła (The Flight of the Faocon)

Autor: Daphne du Maurier

Tłumaczenie: Magdalena Hermanowska

Czyta: Marek Barbasiewicz

Nagranie Zakładu Nagrań i Wydawnictw Związku Niewidomych na podstawie wydania: Dom Wydawniczy REBIS, 1996 r.

Towarzysząc grupie turystów zwiedzających Rzym, Armino Fabio spotyka starą kobietę, która następnie zostaje zamordowana w tajemniczych okolicznościach. Od tej chwili zaczyna go prześladować myśl, że znał tę kobietę – kiedyś, w odległej przeszłości. Jest przekonany, że jedynie powrót do rodzinnego miasta pomoże mu w rozwiązaniu tej intrygującej zagadki… (źródło opisu: REBIS, 1996)

Twórczość Daphne du Maurier podzielić mogę na utwory, które bardzo mi się podobają i takie, które po prostu mi się podobają. Lot sokoła zaliczam to tej drugiej kategorii. Fabułę zdaje się być średnio interesująca: młody przewodnik turystyczny czując się winnym śmierci żebraczki, w której rozpoznał swą dawną opiekunkę, wyrusza w podróż do Ruffano – miasta, w którym spędził dzieciństwo. Tam, nierozpoznawany przez nikogo, próbuje upewnić się co do tożsamości zamordowanej.

Jednak u du Maurier nic nie dzieje się tak po prostu. Żebraczka zostaje zamordowana tuż po tym jak Armino wręcza jej 10 tysięcy lirów, co sprawia, że młody przewodnik czuje się winny jej śmierci. Obawia się także policji, gdyż wie, że był ostatnią osobą, która widziała kobietę żywą, a jego opowieść o okolicznościach wręczenia żebraczce tak hojnej jałmużny z pewnością nie przekona policji.

Rodzinne miasto zaskakuje Armina. Narasta tu konflikt między studentami sztuk pięknych a studentami nowo otwartego Wydziału Handlu i Ekonomii. Zdaje się on być sztucznie podsycany przez dyrektora departamentu sztuki profesora Aldo Donati’ego, brata Armina. Każdy z braci przekonany był, że drugi zginął podczas wojny, więc spotkanie jest dla obu zaskoczeniem. Aldo planuje wystawienie spektaklu, przedstawiającego ostatnie chwile szalonego księcia Ruffano – Klaudia, zwanego Sokołem. Im lepiej Armino poznaje historię Sokoła i im więcej dowiaduje się o swoim bracie, tym bardziej jest przekonany, że spektakl zakończy się tak, jak jak zakończyły się przedstawiane wydarzenia: zamieszkami, w wyniku których śmierć poniosło wiele osób…

Interpretacja Marka Barbasiewicza zrobiła na mnie takie samo wrażenie jak sama powieść: dobra, acz bez rewelacji. Fakt, Lot sokoła nie stwarza możliwości do popisów aktorskich, Barbasiewicz po prostu dobrze oddaje nastoje Armina: jego wyrzuty sumienia po śmierci kobiety, strach przed policją i ambiwalentne uczucia do brata.

Informacje o Jukka Sarasti

Pełnoetatowa kura domowa.
Ten wpis został opublikowany w kategorii audiobooki i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s