Kobieta trzydziestoletnia

kobieta 30-letniaTytuł: Kobieta trzydziestoletnia (La femme de trente ans)

Autor: Honoré de Balzac

Tłumaczenie: Tadeusz Boy-Żeleński

Wolne Lektury, tekst opracowany na podstawie: Honoré de Balzac, Komedia ludzka, Kobieta porzucona, tłum. Tadeusz Boy-Żeleński, Przekłady Boy’a, t. 88, wyd. Drukarnia Krajowa, Warszawa 1926

Julię czyli tytułową kobietę trzydziestoletnią poznajemy gdy jeszcze jest młodą dziewczyną i towarzyszymy jej aż do śmierci, która nastąpiła na długo po skończeniu przez nią trzydziestu lat. Oczywiście, nie towarzyszymy bohaterce przez cały czas, poznajemy jedynie epizody z jej życia… które pierwotnie były odrębnymi opowiadaniami. Złożona zaś z tych opowiadań powieść wzięła tytuł od jednego z nich i wyszło w sumie trochę bez sensu.

Teoretycznie Kobieta trzydziestoletnia miała być wyrazem sympatii Balzaca do kobiet, współodczuwania przez niego ich niedoli małżeńskich, w praktyce zaś stworzył on kobietę nijak nie potrafiącą wzbudzić sympatii. Dziewczyna, która wbrew woli ojca wychodzi za mąż za całkowicie nieodpowiedniego dla niej mężczyznę, czym wpędza ojca do grobu i w sumie do końca życia odgrywa się na innych za to, że mąż nie dorósł do jej wyobrażeń. Cierpią na tym zarówno jej dzieci, jak i późniejsi kochankowie. Paradoksalnie jedynym wygranym zdaje się być lekkomyślny i raczej głupi mąż, dzięki bowiem zaletom Julii udaje mu się zdobywać zaszczyty i pozycję w towarzystwie.

Powieść Balzaca niewątpliwie zalety swoje (dziś przez wielu nie dostrzegane) posiada. Jest ona zapisem czasów, w jakich powstała, więc lektura daje pojęcie o obyczajach Francji doby napoleońskiej i o pozycji kobiety w tym okresie. Poza tym Balzac jako pierwszy pisał o kobiecie jako konkretnej istocie, która potrafi być atrakcyjna zarówno w wieku lat kilkunastu (co raczej nie powinno dziwić, wszak wszystkie niemal powieściowe heroiny w tym wieku są bardzo atrakcyjne), jak i w latach późniejszych. Niestety, jeśli w trakcie lektury zapomnimy o tym, w jakich czasach tworzył Balzac, Julia może przyprawiać jedynie o irytację.

Kolejną rzeczą, która mnie drażni nie tylko w tej powieści, ale i niemal we wszystkich pozostałych częściach Komedii ludzkiej, jest mój niejednoznaczny stosunek do prozy Balzaca. Z jednej strony doceniam, że pisarz był naprawdę dobrym obserwatorem i psychologiem, z drugiej zaś nudzą mnie jego powieści… właśnie dlatego, że są takie realistyczne. I tak naprawdę trudno mi jest znaleźć wśród bogatej galerii bohaterów i bohaterek kogoś, kogo bym polubiła. Chociaż akurat w Kobiecie trzydziestoletniej pojawia się taka postać. Jest nią Helena, pierworodna córka Julii. Wątek jej związku z Wiktorem, poszukiwanym za morderstwo jest tak bardzo nie balzakowski, że momentami trudno mi było uwierzyć, że stworzył go ten sam pisarz, który tak wiernie opisywał prozę życia w sobie współczesnej Francji. Gdybym tę powieść przeczytała zanim stworzyłam swój prywatny, walentynkowy ranking książek o miłości, opowiadanie Dwa spotkania z pewnością by się tam znalazło. Właśnie jako opowiadanie, bo w końcu pierwotnie tak zostało napisane, a historia związku Heleny i Wiktora naprawdę zapadła mi w pamięć bardziej, niż którykolwiek z epizodów z życia Julii.

 

Reklamy

Informacje o Jukka Sarasti

Pełnoetatowa kura domowa.
Ten wpis został opublikowany w kategorii minibooki i oznaczony tagami , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s