Dziewczę ze Słonecznego Wzgórza

Tytuł: Dziewczę ze Słonecznego Wzgórza (Synnöve Solbakken)

Autor: Björnstjerne Björnson

Tłumaczenie: Franciszek Mirandola

Utwór opracowany w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska. Tekst opracowany na podstawie Björnstjerne Björnson, Dziewczę ze Słonecznego Wzgórza, Marsz Weselny, tłum. Franciszek Mirandola, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2002

Synnöve – piękna, delikatna, pobożna jedyna córka bogatych chłopów ze Słonecznego Wzgórza i Torbjörn – skłonny do bójek syn właściciela gospodarstwa położonego po ocienionej stronie wzgórza. Od najmłodszych lat każdej niedzieli widują się w kościele. Z czasem on zaczyna bywać wraz z ojcem w zagrodzie na Słonecznym Wzgórzu. Ledwie dorastają wiedzą, że łączy ich coś więcej niż dziecięca przyjaźń dlatego Synnöve odtrąca każdego kandydata do swej ręki. Kandydatów zaś jest sporo, bowiem jedyna córka najbogatszego chłopa w okolicy to żona, o jakiej każdy może marzyć. Jednak rodzice niechętnie patrzą na przywiązanie córki do Torbjörna, który choć ojca ma porządnego i sam też ma dobre serce, jest zbyt porywczy a wszelkie konflikty rozwiązuje przy pomocy pięści.

Dziewczę ze Słonecznego Wzgórza to przede wszystkim ładny, może trochę wyidealizowany obrazek norweskiej wsi w połowie XVII stulecia. Jeśli chodzi o fabułę, jest to po prostu opowieść o przemianie „złego chłopca” pod wpływem miłości. Czyli zasadniczo nic szczególnie oryginalnego. Jednak u norweskiego noblisty wszystko to wydaje się naturalne, życiowe, bez nadmiernych zwrotów akcji czy szczególnej egzaltacji bohaterów. Na tę ostatnią nie pozwala bowiem codzienne, wypełnione pracą życie na wsi. Tak przy okazji Björnstjerne Björnson ładnie tu ukazuje, jak kształtuje się charakter dziecka, jeśli rodzic od początku przekonany jest, że to dziecko jest niedobre/nieposłuszne, więc nawet w braku oznak złego zachowania tak profilaktycznie stara się zrobić z niego dobrego człowieka za pomocą pasa i tym podobnych środków dyscyplinujących. Jeśli do tego dodać opisy przyrody, sprawiające, że chciałoby się tam znaleźć choć przez chwilę to z całą pewnością czasu poświęconego na lekturę nie można uznać, za czas stracony.

Reklamy

Informacje o Jukka Sarasti

Pełnoetatowa kura domowa.
Ten wpis został opublikowany w kategorii książki i oznaczony tagami , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s