Dlaczego podskakuję

dlaczego podskakuję

.

Tytuł: Dlaczego podskakuję (The Reason I Jump)

Autor: Naoki Higashida

Tłumaczenie: z japońskiego KA Yoshida i David Mitchell, z angielskiego: Dominika cieśla-Szymańska

Wydawnictwo W.A.B. 28 stycznia 2015

.

.

O czym może marzyć rodzic dziecka, kiedy już ostatecznie padnie diagnoza: AUTYZM? Nie o naukowych poradach lekarzy specjalistów, z których każdy ma inne zdanie na temat przyczyn zaburzenia i sposobów postępowania z dotkniętym nim dzieckiem. Nie o współczującym poklepywaniu po plecach przez znajomych i deklarowaniu swojego wsparcia, choć i te gesty warto docenić. Taki rodzic najbardziej chciałby mieć coś na kształt instrukcji obsługi swojego dziecka, która pozwoliłaby mu zrozumieć jego dziwne zachowania i pomogła nawiązać porozumienie. Znanemu brytyjskiemu pisarzowi, Davidowi Mitchellowi udało się trafić na taką „instrukcję obsługi” swojego dziecka. Pracę autycznego Naoki Higashidy Dlaczego podskakuję uznał za tak cenną dla jemu podobnych rodziców, że przełożył ją na angielski, opatrzył wstępem czyniąc tym samym łatwiej dostępną dla zainsteresowanych.

Naoki Higasida to 13-letni (w chwili powstania książki) autyk, któremu udało się nauczyć porozumiewać z „normalnymi” ludźmi i który postanowił podyktować odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące zachowań jego i jemu podobnych dzieci. Dlatego też Dlaczego podskakuję spokojnie mogę określić jako FAQ autycznego dziecka, stworzone przez najbardziej kompetentnego specjalistę w tej dziedzinie.

Czytając odpowiedzi na pytania takie jak tytułowe: dlaczego podskakuję? czy dlaczego nie patrzę w oczy kiedy mówię? Dlaczego wciąż powtarzam to samo pytanie? Dlaczego nie potrafię rozmawiać? poznajemy, przynajmniej w pewnym stopniu, świat dziecka/człowieka dotkniętego autyzmem. Widzimy, że sam czuje się więźniem we własnym ciele i niejednokrotnie nie bardzo potrafi wytłumaczyć własne dziwne zachowania. Czasem bowiem robi coś sam nie wiedząc dlaczego, po prostu czuje, że musi. Poza odpowiedziami na najczęściej zadawane pytania Naoki Higashida dzieli się także z czytelnikami opowiadaniem, które stworzył. Dzięki temu można przekonać się, że ludzie dotknięci autyzmem nie są tylko do przesady uporządkowanymi jednostkami, zachowującymi się w niepojęty dla nas sposób. Posiadają także bogatą wyobraźnię. Tym bardziej szkoda, że tak niewielu udaje się w jakikolwiek sposób komunikować z otoczeniem.

Nie będę się upierać, że każdy tę książkę powinien przeczytać. Przeczytać ją jednak powinien każdy, kto pragnie choć trochę zrozumieć inność, wczuć się w ludzi, którzy inaczej postrzegają świat. Choćby po to, by zrozumieć, że to nie tylko rodzice autyków mają ciężko. Równie ciężko a może nawet bardziej, mają sami autycy, którzy często widzą, jak błędnie są postrzegani przez innych, w tym przez najbliższych a nie są w stanie przekazać im tego, co naprawdę czują.

Reklamy

Informacje o Jukka Sarasti

Pełnoetatowa kura domowa.
Ten wpis został opublikowany w kategorii książki i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s