Czerwony śnieg

czerwonyśnieg.

Tytuł: Czerwony śnieg (Red Snow)

Autor: Ian R. MacLeod

Tłumaczenie: Wojciech Próchniewicz

Wydawnictwo Mag, 23 lutego 2018

Seria: Uczta Wyobraźni

.

Po latach wzdychania do ludzkich wybranek, przeklinania swojego wampirzego losu i prób pokazania się z jak najbardziej romantycznej strony wampiry powstają z kolan. Dumne i groźne wracają na karty powieści. Mówiąc po ludzku – za pisanie o wampirach znów wzięli się mężczyźni. W dodatku potrafiący pisać. Oczywiście nie ma już powrotu do krwiopijców sprzed Anny Rice i Chelsea Quinn Yarbro, ale zawsze można twórczo nawiązać do tej wcześniejszej, krwiożerczej postaci wampira. Wydawnictwo Mag w serii Uczta Wyobraźni serwuje czytelnikom takie krwiożercze, nawiązujące do dawnych ale jednak bardzo współczesne wampiry. Po homo sapiens vampiris ze „Ślepowidzenia” i „Echprakcji” Petera Wattsa przyszedł czas na zarażonych/przeklętych ludzi.

Brytyjski pisarz Ian R. MacLeod w powieści „Czerwony śnieg” powraca do takiego właśnie ujęcia wampira. Po przeobrażeniu człowiek zyskuje nadludzkie siły i niemal wieczne życie i od czasu przemiany towarzyszy mu – zmieniające się wraz z fazami księżyca – pragnienie krwi. Wampiry zasadniczo są żądnymi pieniędzy i korzystającymi z życia potworami, jednak nie zawsze musi tak się stać. Czasami człowiek zwycięża i robi wszystko, by nie poddać się swojej nowej naturze, by stłumić w sobie głód krwi a przede wszystkim by zrozumieć czym się stał. Ciekawym zabiegiem, jaki zastosował MacLeod jest przechodzenie pamięci. Wampir pamięta nie tylko swoje przeszłe życie ale i życie swoich poprzedników. Dlatego choć „Czerwony śnieg” ma trójkę bohaterów, stanowią oni w pewien sposób jedność. Ostatnia z łańcucha zarażonych, Harriet „Harry” Mackenna posiada całą wiedzę na temat swojego gatunku, zdobytą przez Karla Haupmanna w wyniku dziesiątek lat poszukiwań, na sztukę zaś potrafi spojrzeć oczami Ezekiela – francuskiego konserwatora zabytków z czasów panowania Ludwika XVI.

Możliwości i pokusy jakie wiążą się z posiadaniem wiecznego życia i ponadludzkich mocy to tylko jeden z wątków powieści. Swoich bohaterów Brytyjczyk umieszcza w „ciekawych czasach”: konserwator zabytków Ezekiel obserwuje pożerającą własne dzieci Rewolucję Francuską, powołany do wojska jako lekarz Karl szybko zdaje sobie sprawę z bezsensownego okrucieństwa wojny secesyjnej, żyjąca zaś w czasach prohibicji Harry z fascynacją obserwuje rodzący się z dala od jej rodzimego kraju komunizm. Każdy z tych ludzi ma więc okazję zobaczyć jak z ludzi wychodzą potwory… nawet jeśli z żadną istotą sprzed wieków nie mieli do czynienia.

W swojej powieści MacLeod prowadzi czytelnika w różne czasy, w różne miejsca niekoniecznie z zachowaniem chronologii. Wraz z biegiem powieści zmienia się także jej konwencja. Początkowo mamy do czynienia z czymś na kształt wampirycznego westernu, który z czasem przeradza się w opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości, by w następnej chwili przejść w dziwny, niesamowity romans… Później przestałam wnikać w to z jaką powieścią mam w danym momencie do czynienia zainteresowana jak się skończą poszukiwania i plany Karla Haupmanna, niewątpliwie jednak konwencje zmieniały się jeszcze kilkakrotnie bez szkody dla spójności dzieła.

Początkowo wampiry w powieściach i opowiadaniach miały za zadanie przede wszystkim straszyć. Z czasem zaczęły fascynować, by jeszcze później stracić swą krwiożerczą naturę i stać się romantycznymi obiektami westchnień nastolatek. Od jakiegoś czasu zaś wampir dostąpił nobilitacji – występuje w powieściach skłaniających do refleksji. I jako miłośniczce wampirów, ten etap ich ewolucji bardzo mnie cieszy.

 

 

Reklamy

Informacje o Jukka Sarasti

Pełnoetatowa kura domowa.
Ten wpis został opublikowany w kategorii książki i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s